Met de motor op reis
Motorvision

Reizen kan met de auto, met de bus, de trein of het vliegtuig...

Reizen met de motor is heel iets anders. Het geeft je het ultieme gevoel van vrijheid, maar het vraagt ook enige voorbereiding.
Bereidt je goed voor, ga eerst langs MotorVision

Motorvakantie Roemenië
Augustus - September 2005

Ruud en Betty & the Sidecardogs

Alhoewel ons reisdoel voor 2006 al vast stond, hadden voor deze zomer nog geen plannen. Tot dat ik de ProMotor in handen kreeg waar een reisverslag in stond, en ik was meteen verkocht.
Mijn idee aan Ruud voorgelegd, maar hij was absoluut niet van plan om naar Roemenië toe te gaan. Onze vrienden en kennissen reageerden ook al zo enthousiast: je wordt op z'n minst beroofd daar, alles is corrupt, je mag blij zijn als je met je motorfiets er weer uit komt etc, etc.
Maar eigenwijs als ik ben; ik had m'n zinnen op Roemenie gezet en dus gáán we gewoon naar Roemenie!! Ik had Ruud zover gekregen dat hij ter informatie mee ging naar de schrijvers van het reisverslag: Zsolt Csiha en Natascha van der Nagel ( website www.motoromania.nl . En zowaar meneer werd ook gegrepen door het Balkanvirus!
Uiteraard hebben we de reis heel goed voorbereid( inentingen en zo) en we hebben daarbij ook heel veel hulp, ondersteuning en vooral ontzettend veel tips gehad van Zsolt en Natascha.
Bij het zoeken van een slaapplaats hebben we altijd een "handicap" omdat we altijd onze 3 honden ( in het zijspan) meenemen. Om te voorkomen dat we 's nachts eens dakloos zouden zijn hebben we de tent ook maar meegenomen. Wild kamperen is toegestaan in Roemenië, maar het wordt wel minder omdat er steeds meer grond privé-eigendom wordt. Maar als je een boer of zo vraagt of je je tent op zijn land mag opzetten is dat meestal geen probleem.

Wij hebben ruim 3 weken met zijspancombinatie en 1 solomotor rondgetrokken door heel Roemenië, en we kunnen niet anders zeggen als dat het fantastisch was!! Wat heeft dat land ontzettend veel te bieden. Om te beginnen al een hele rijke cultuur, veel mooie bezienswaardigheden, prachtige natuurgebieden, een hele vriendelijke, gastvrije en behulpzame bevolking en vooral goed eten en drinken. De Donaudelta sprak ons echter het minst aan, het is een vlak en tamelijk dor landschap. Maar wij hebben daar ook geen boottocht gedaan omdat 1 van onze honden ziek was, en het schijnt zo te zijn dat het per boot enorm de moeite waard is. Dan zie je een groen en waterrijk gebied met een grote verscheidenheid aan vogels.

Voor wat betreft het drinkwater, dat kun je beter niet uit de kraan halen. Wij hebben steeds flessen water gekocht, ook voor onze honden. We hebben dit, na 1 rampzalige nacht, ook maar gebruikt om tanden te poetsen!
De wegen zijn niet overal even goed, soms zelfs uitermate slecht en je moet ook wel met arendsogen op de motorfiets zitten: de weg is daar n.l. van alles wat benen, poten en wielen heeft, en sommige van deze weggebruikers hangen nogal eens graag de kamikazepiloot uit. Maar als de wegen goed zijn, zijn ze ook echt goed en kun je als Rossi de bergen door. En er zijn zoveel mooie routes, met voor ons als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt de TransFagarasHighway. Een weg van Corbeni tot Balea Lac, 100 km dwars door de bergen, in ruim 3 uur tijd klim je tot ruim boven de 2000m. Werkelijk adembenemend!!
Van alle waarschuwingen die wij op voorhand kregen over corruptie, criminaliteit en allerlei andere ellende hebben wij totaal niks gemerkt. We zijn een paar keer aangehouden door een politie-agent , maar die wilde ons tips geven. Een groot gedeelte van de bevolking mag dan misschien in onze ogen arm zijn, maar deze mensen zijn blij met wat ze hebben en wat ze niet hebben dat ondermijnt hun levensvreugde dus absoluut niet. Ze zijn gewoon gelukkig. Wij Nederlanders kunnen daar nog een hoop van leren. Roemenië is ook een land van tegenstellingen: je ziet wel huizen waarvan dat je twijfels hebt of daar nog iemand in woont, de schuur die er naast staat is zo mogelijk nog slechter, maar dan staat er in de tuin wel een gloedje nieuwe Audi A8 te blinken. Of je ziet er mensen op een kar, volgeladen met hooi een paard, os of ezel ervoor ingespannen en dan zitten ze op die hoge stapel hooi te bellen met het allernieuwste mobieltje.

Plaatsen om de nacht door te brengen zijn er genoeg; hotels, motels, pensions of agropensions ( bij de mensen thuis). We hebben in Botiza in een agropension gezeten, daar kon geen 6 sterrenhotel in West Europa tegen op. En de prijs viel heel erg mee: inclusief 2 x diner, 2 x ontbijt en de fooi waren we voor ons 5en €50,00 kwijt. In het Noorden zijn wij geen campings tegen gekomen, maar meer naar de Zwarte Zee toe zijn er genoeg goede campings.
Het klimaat is ook fantastisch, we hebben dagen gehad dat het 's morgens om 11 uur al 32 graden was, maar dat merk je bijna niet omdat daar de luchtvochtigheid lang niet zo hoog is als bij ons bij gelijkwaardige temperaturen. Het schijnt overigens wel zo te zijn dat je er in juni, juli en de 1e weken van augustus zo ongeveer wegbrand.

Benzinestations zijn er meer dan voldoende, de benzine kostte daar destijds omgerekend zo'n 1,05 euro per liter. Best veel als je bedenkt dat een groot deel van de bevolking het met 70-150 euro per maand moet doen. We hebben daar in die 3 weken zeker 4 prijsverhogingen van de benzine meegemaakt. Goedkoper zal de benzine dan ook niet meer worden verwachten we.
Eten en drinken daarentegen kost voor onze begrippen ook ontzettend weinig: voor een 4 gangenmenu voor 2 personen en een 1,5 literfles bronwater en koffie na waren we gemiddeld tussen de 12,50 en 15,00 euro kwijt!! Ook de overnachtingen in hotels vallen ontzettend mee zo tussen de 30 en 50 euro per 2 persoonskamer, het ontbijt zat daar bijna altijd bij in begrepen.

Volmondig zeggen wij dus: Roemenië, gewoon doen!! Zeker nu kun je nog zien hoe het land was in communistische tijden, maar als Roemenië straks bij de EU komt dan zal dat rap veranderen verwachten wij. Voor ons was het de eerste maar zeker niet de laatste keer!

Voor meer info en of adressen kan er altijd gemaild worden naar cookie2@home.nl